ERASMUS – czyli nauka angielskiego i wspaniała przygoda w jednym.

W tegoroczne ferie zimowe wzięłam udział w programie ERASMUS+. W ramach tego programu odbyłam kurs językowy w Limassol na Cyprze. Spośród wielu kierunków wybór padł właśnie na Cypr – gorącą europejską wyspę, z bogatą historią, kulturą i niesamowitą kuchnią.
Kurs językowy realizowałam w bardzo przyjemnej atmosferze, w międzynarodowym zespole szkoły „English in Cyprus”. Zajęcia odbywały się od poniedziałku do piątku. Każdy z uczestników kursu został zakwalifikowany na odpowiedni dla siebie poziom języka angielskiego. Co tydzień w piątek odbywał się egzamin, który udało mi się zdać. Szkoła oprócz zajęć językowych oferowała kursantom także wycieczki po Limassol, a we wtorki „Speaking club” w uroczej kawiarence Marine Limassol, gdzie mogliśmy prowadzić rozmowy w towarzystwie kursantów z całej Europy.
Podczas dwutygodniowego pobytu na Cyprze miałam możliwość kosztowania regionalnej kuchni, poznania jakże odmiennej od polskiej kultury Cypru, a także zwiedzania wielu urokliwych miejsc i poznania osób z różnych krajów Europy. Miałam okazję poznać nauczycieli z Czech ,Słowacji ,Ukrainy ,Rosji ,Cypru oraz innych szkół w Polsce.
Wszystkim uczestnikom Erasmus + odwiedzającym Cypr polecam”
-Ayla Napa, najpopularniejszy kurort na Cyprze z nieziemską plażą Nissi Beach na której piasek jest biały, a woda lazurowa. Zatoczka charakteryzuje się też niskim poziomem wody i dużym zasoleniem.

  • Cape Greco- wapienne skały osiągające do 10 m wysokości oraz wyrzeźbione jaskinie i formacje skalne. Liczne punkty widokowe zapewniają niesamowite pejzaże.
  • Stary port i Limassol Marina
  • Zamek Limassol – średniowieczne muzeum Cypru.
  • Słone jezioro w Larnace – charakteryzuje jest bardzo niski stan wody. W miesiącach zimowych zasiedlane jest przez migrujące flamingi. W okresie letnim w całości wyschnięte, pokryte grubym kożuchem soli.
  • Cerkiew św. Łazarza- najważniejsza świątynia w mieście.
  • Lefkara – klimatyczne miasteczko ukryte wśród wzgórz. Lefkara słynie w całej Europie z wyrobów koronkarskich oraz wyrobów ze srebra. Jak głosi legenda sam Leonardo da Vinci zakupił koronkowy obrus na ołtarz katedry mediolańskiej. Miasteczko ma swój niesamowity klimat , a tradycyjna architektura pozwala poznać unikatowość wyspy.
    Będąc na Cyprze nie można zapomnieć o niesamowitej roślinności, którą w Polsce znamy w wersji mini uprawianej w doniczkach. Turaj pod jednym fikusem mieściła się cała kawiarnia- ponad 30 stolików.
    Cypr słynie z ogromnej ilości wolno żyjących kotów. Zwierzęta są zaopiekowane przez miejscową ludność, regularnie dokarmiane, oraz budowane są dla nich specjalne domki. Drzewka cytrynowe i mandarynkowe rosną prawie przy każdym domu. Owoce są bardzo soczyste i smaczne.
    Polecam wszystkim udział w programie Erasmus. Kurs językowy, to nie tylko nauka w szkole. Udział w licznych wycieczkach fakultatywnych organizowanych przez szkołę językową oraz indywidualnie był okazją do ,,szlifowania’’ języka oraz poznawania niezwykle urokliwych miejsc wyspy .To okazja do rozmów z mieszkańcami na temat współczesnych problemów Cypru. Ta niesamowita przygoda połączona z nauką języka była dla mnie cennym doświadczeniem. Kurs umożliwił mi rozwój kompetencji językowych, wzrosło moje poczucie pewności siebie, nawiązałam nowe znajomości, które trwają do dziś. Wszystko to niewątpliwie przyczyni się do podniesienia jakości mojej pracy w szkole. To niezapomniane wspomnienia, nauka i znajomości, których nikt nam nie odbierze.

Bożena Kaczmarska

XXII Gminny Turniej Pięknego Czytania w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Niepołomicach

ZSP w Niepołomicach gościł 19 lutego 2025 r. 42 uczestników XXII Gminnego Turnieju Pięknego Czytania z dwunastu szkół podstawowych naszej gminy. Było to kolejne spotkanie z młodzieżą, która sięga po ciekawą książkę jako inspirację do wyrażenia swoich emocji i pokazania umiejętności czytelniczych.

Znawczynie tematu, które oceniały uczniów to Joanna Lebiest – dyrektor Biblioteki w Niepołomicach, Maria Foryś – prezes Niepołomickiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Dysleksji oraz Maria Wilczek-Krupa – prorektor ds. promocji i studentów Akademii Muzycznej w Krakowie. Przez wiele godzin w skupieniu słuchały one uczestników. Jurorki konkursu zauważyły, że wybierane przez uczniów fragmenty prozy często pochodzą z lektur szkolnych i corocznie się powtarzają.

Czy to oznacza, że młodzież nie czyta dodatkowej literatury? Może tak być w wielu wypadkach i to powinno budzić naszą refleksję. Ludzkość  na przestrzeni wieków nauczyła się wyrażać  swoje marzenia, przeżycia wewnętrzne i zapisywać wspomnienia z jakiegoś ważnego powodu.  Jednym z nich jest potrzeba rozwoju duchowego, zwłaszcza w czasach przesytu licznymi dobrami materialnymi. Dlaczego zatem nie staramy się rozbudzać ciekawości naszych dzieci dobrą literaturą już od najmłodszych lat? Czy to zawsze wina braku czasu i możliwości, czy może nasz własny słaby kontakt ze słowem pisanym usprawiedliwia niechęć do czytania naszych pociech? Wiadomo przecież, że małe dziecko nauczone słuchania a następnie samodzielnego czytania chętnie obcuje z bohaterami literackimi. Podczas lektury poznaje wiele słów, uczy się odróżniać świat realny od fantastycznego, zdobywa wiele kompetencji językowych, zapamiętuje obraz wyrazu pisanego, więc łatwiej uczy się trudnej polskiej ortografii. Maluszek na kolanach rodzica lub babci czy dziadka a może innego opiekuna przeżywa bardzo silne emocje, oglądając kolorowe książeczki i słuchając opowieści o ich bohaterach. Nawiązuje dzięki temu trwałą relację z rodziną, uczy się rozumieć i oceniać postawy bohaterów książki, gdy słyszy komentarze najbliższych, rozpoznaje emocje, przeżywa często losy fikcyjnych postaci jak swoje. To buduje jego poczucie wrażliwości, tożsamości, współczucie dla cierpienia innych, uczy wyborów, pokazuje konsekwencje stawania po stronie zła, biernego przyglądania się działaniom innych. Uczy złożoności relacji międzyludzkich bez konieczności przeżywania ich w realnym życiu. Jest zatem odpowiedzią na rodzące się pytania, wątpliwości, czasami samotność, wyobcowanie w tłumie ludzi pochłoniętych swoimi sprawami, niezrozumienie przez najbliższych i rówieśników. Jest skutecznym lekiem na największą bolączkę współczesnego człowieka: samotność wśród gromady. Dlatego tak często obecnie apeluje się do młodszych i starszych o regularny kontakt z książką i to najlepiej w tradycyjnej papierowej formie.

Nasza szkoła od lat organizuje konkurs pięknego czytania, by umożliwić uczniom sprawdzenie się wśród naprawdę dobrze czytających i cieszymy się, że zainteresowanie nim nie słabnie, a może nawet zwiększa się. Przyjeżdżają do nas najczęściej ci, których do czytania nie trzeba specjalnie zachęcać, ale słyszymy też, że nie spodziewali się tak dużej konkurencji i potrafią zachwycić się interpretacjami wybranych fragmentów prozy czytanej przez rówieśników. Jurorzy zaś mają trudne zadanie, aby spośród tak wielu dobrze czytających wybrać tych, którzy będą 21 maja 2025 r. reprezentować naszą gminę na XX Powiatowym Turnieju Pięknego Czytania w Szkole Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi w Grodkowicach. Na etapie gminnym wybieramy po troje najlepszych uczestników w dwóch kategoriach wiekowych: kl. 4-6 i 7-8. Wręczamy także wyróżnienia. W turnieju powiatowym startować mogą tylko laureaci trzech pierwszych miejsc. Tegoroczna lista zwycięzców wygląda następująco:

kategoria klas 4-6

1. miejsce: Zuzanna Szostak, kl. 5  – Szkoła Podstawowa w Staniątkach

2. miejsce: Maja Dereszkiewicz, kl. 5 c  – Szkoła Podstawowa nr 4 w Niepołomicach

3. miejsce: Anna Musiał, kl. 4  –  Zespół Szkolno-Przedszkolny w Zakrzowie

wyróżnienie: Alicja Ptak, kl. 6 – Zespół Szkolno-Przedszkolny w Woli Zabierzowskiej

 kategoria klas 7-8

 1. miejsce: Noemi Wcisło, kl. 8 – Zespół Szkolno-Przedszkolny w Zakrzowie

2. miejsce: Julia Wyszyńska, kl. 8 b –  Szkoła Podstawowa nr 4 w Niepołomicach

3. miejsce: Igor Baryła, kl. 8 c – Szkoła Podstawowa nr 4 w Niepołomicach

wyróżnienie: Lena Ogiegło, kl. 8 b – Szkoła Podstawowa nr 2 w Niepołomicach

Dziękujemy wszystkim uczniom i ich opiekunom za udział w konkursie, a laureatom gratulujemy sukcesu, życząc kolejnych na etapie powiatowym.

Małgorzata Gawlińska – gminny koordynator turnieju

„Edukacyjna podróż na Maltę – nauka, kultura i niezapomniane doświadczenia w ramach Erasmus+”

Dzięki udziałowi w projekcie Erasmus+ miałam niezwykłą okazję odbyć dwutygodniowy kurs języka angielskiego na Malcie. Było to nie tylko intensywne doświadczenie edukacyjne, ale także inspirująca podróż, która pozwoliła mi na rozwój osobisty i zawodowy. Wyjazd odbył się w czasie ferii zimowych, co stworzyło idealne warunki do pełnego skupienia się na nauce i jednoczesnego odkrywania uroków tej malowniczej wyspy. Malta, ze swoją fascynującą historią, pięknymi krajobrazami i unikalnym klimatem, okazała się doskonałym miejscem do nauki i poszerzania horyzontów kulturowych.

Mój kurs odbywał się w European School of English (ESE) w St. Julian’s, jednej z najlepszych szkół językowych na Malcie. Program zajęć obejmował zarówno gramatykę i słownictwo, jak i ćwiczenia konwersacyjne, które pozwoliły mi przełamać barierę językową. Intensywne lekcje każdego dnia znacząco wpłynęły na moją pewność siebie w komunikacji w języku angielskim.

Ogromnym atutem kursu było międzynarodowe środowisko. Poznałam fantastycznych ludzi z różnych zakątków świata, w tym z Turcji i Libii. Dzięki temu miałam okazję dowiedzieć się więcej o ich kulturze, tradycjach i codziennym życiu. Rozmowy z nowymi znajomymi były niezwykle inspirujące – opowiadali mi o swoich zwyczajach, kuchni oraz systemach edukacji w ich krajach. Ta wymiana doświadczeń i spostrzeżeń pozwoliła mi spojrzeć na świat z nowej perspektywy i poszerzyła moje horyzonty.

Po zajęciach w szkole miałam okazję odkrywać piękno Malty, korzystając z wynajętego samochodu. Była to najlepsza decyzja, ponieważ pozwoliła mi zwiedzić wyspę we własnym tempie i dotrzeć do miejsc mniej dostępnych dla turystów.

Zachwyciła mnie Valletta – stolica Malty, pełna wąskich uliczek, barokowych kościołów i imponujących fortyfikacji. Spacerując po tym niezwykłym mieście, można poczuć jego bogatą historię i podziwiać spektakularne widoki na morze.

Kolejnym punktem mojej podróży była Mdina – „Miasto Ciszy”, dawna stolica Malty, otoczona średniowiecznymi murami. To miejsce, które urzeka swoją atmosferą – wąskie, kamienne uliczki sprawiają, że można poczuć się jak w innej epoce.

Odwiedziłam także Dingli Cliffs, najwyższe klify Malty, skąd rozciąga się niesamowity widok na Morze Śródziemne. To jedno z najpiękniejszych miejsc na wyspie, szczególnie o zachodzie słońca.

Jednym z najbardziej fascynujących miejsc, które miałam okazję zobaczyć, było Narodowe Akwarium Malty. To niezwykłe miejsce pozwala poznać podwodny świat Morza Śródziemnego – od kolorowych ryb tropikalnych, przez rekiny, po ośmiornice i koniki morskie. Spacerując wśród ogromnych akwariów, mogłam poczuć się, jakbym zanurzyła się w głębiny oceanu. Wizyta tam była nie tylko świetną atrakcją turystyczną, ale także edukacyjnym doświadczeniem, które przybliżyło mi bogactwo morskiej fauny i flory.

Podczas pobytu na Malcie nie mogłam sobie odmówić spróbowania lokalnych specjałów. Kuchnia maltańska to fascynujące połączenie wpływów włoskich, arabskich i brytyjskich.

Zachwyciły mnie świeże owoce morza, które serwowane były w niemal każdej restauracji nad brzegiem morza. Krewetki, kalmary, mule – wszystko było niezwykle aromatyczne i świeże, co sprawiało, że każdy posiłek był prawdziwą ucztą.

Nie mogłam też opuścić Malty bez spróbowania jej narodowego dania – królika w sosie winnym. To tradycyjny maltański specjał, którego historia sięga czasów średniowiecza. Mięso było niezwykle delikatne i soczyste, a bogaty, aromatyczny sos dodawał mu wyjątkowego smaku. To jedno z dań, które na długo zapadnie mi w pamięć.

Wyjazd na Maltę był dla mnie nie tylko okazją do nauki języka angielskiego, ale także do osobistego i zawodowego rozwoju. Dzięki temu doświadczeniu zwiększyłam swoje kompetencje językowe, co pozwoli mi skuteczniej korzystać z anglojęzycznych materiałów edukacyjnych. Miałam również możliwość poznania kultury i historii Malty, co było niezapomnianym przeżyciem i poszerzyło moje horyzonty. Zwiedzanie wyspy na własnych zasadach, dzięki wynajętemu samochodowi, umożliwiło mi dotarcie do miejsc poza głównymi szlakami turystycznymi, a nawiązywanie międzynarodowych znajomości wzbogaciło moje spojrzenie na różne kultury i tradycje. Dodatkowym atutem podróży było odkrywanie smaków maltańskiej kuchni, w tym świeżych owoców morza oraz tradycyjnego królika w sosie winnym, co stanowiło wyjątkową kulinarną przygodę.

Udział w programie Erasmus+ to wspaniała okazja. To nie tylko nauka języka, ale także możliwość poznania nowych kultur i zdobycia cennych doświadczeń, które mogą mieć realny wpływ na pracę w szkole.

Cieszę się, że mogłam być częścią tego projektu i mam nadzieję, że w przyszłości jeszcze nie raz będę miała okazję uczestniczyć w podobnych inicjatywach. Zachęcam wszystkich do korzystania z możliwości, jakie daje Erasmus+ – to niezapomniana przygoda i inwestycja w przyszłość!

Joanna Kot

Listopadowa zaduma nad Mickiewiczowskimi Dziadami

W naszej szkole od kilku lat uczniowie starszych klas w czasie zbliżającego się Dnia Wszystkich Świętych i Zaduszek uczestniczą we wspólnym czytaniu drugiej części Dziadów Adama Mickiewicza. Do tej pory organizowała je pani Izabela Jachimczak, wyznaczając wysoki poziom artystyczny widowiska. Nie chcieliśmy być gorsi i postanowiliśmy kontynuować jej pomysł. Według mnie jest to doskonała forma obcowania z dziełem literackim, które w takiej odsłonie w szczególny sposób przemawia do młodych odbiorców.

W tym roku podział ról powierzyłam dwóm uczennicom klasy ósmej, które w porozumieniu z klasą ustaliły, kto po kolei będzie czytał dramat. Wiktoria i Klaudia wywiązały się ze swojego zadania znakomicie. Przydzieliły role, a na kserokopii utworu wprowadziły kolorystyczne zaznaczenie tekstu dla łatwiejszego poruszania się w obrębie całości. Uczniowie poproszeni o przygotowanie artystycznego czytania swoich fragmentów postarali się nie tylko dobrze go przeczytać, ale także za pomocą intonacji i modulacji głosu oddać emocje towarzyszące bohaterom. Zaproszeni goście mogli zobaczyć, jak młodzi ludzie z prawdziwym zaangażowaniem starają się oddać nastrój utworu.

Wspólne chóralne czytanie fragmentów Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, Co to będzie, co to będzie? nawiązujące do starożytnej tragedii greckiej, w której chór wypowiadał prawdy uniwersalne, potęgowało napięcie wynikające z obcowaniem bohaterów ze światem zmarłych. Mickiewiczowski obrzęd dziadów odbywał się w nocy w kaplicy cmentarnej. Nam musiały wystarczyć znicze i jesienne liście do tego, by wywołać skojarzenia z nekropolią czyli miejscem świętym przeznaczonym dla zmarłych.

Warto zastanowić się, czy coś uniwersalnego możemy jeszcze odczytać w wersach z początku XIX wieku? A może nasi uczniowie już nie są w stanie zrozumieć tego dramatu?  Myślę, że wielka literatura i sztuka w ogóle zawsze mogą się obronić, gdyż pokazują ponadczasowe problemy człowieka. Dlatego słowa Mickiewicza

Bo słuchajmy i zważmy u siebie,

Że według bożego rozkazu:

Kto nie doznał goryczy ni razu,

Ten nie dozna słodyczy w niebie.

oraz

Tak, musisz dręczyć się wiek wiekiem,

Sprawiedliwe zrządzenia boże!

Bo kto nie był ni razu człowiekiem,

Temu człowiek nic nie pomoże.

jeszcze długo będą aktualne. A w czasach dobrobytu warto przypominać młodym ludziom, że Mickiewicz pisał o rozpieszczonych dzieciach tak:

Lecz choć wszystkiego dostatek,

Dręczy ich nuda i trwoga,

Ach, mamo, dla twoich dziatek

Zamknięta do nieba droga!

Może będzie to dla nich jakaś wskazówka do niemarnowania czasu i przyjmowania trudności dnia codziennego jako naturalnego porządku świata, w którym wysiłek i cierpienie są nieodłączną towarzyszką ludzkich losów.

Małgorzata Gawlińska

Wizyta na strzelnicy

12 listopada 2024 r. uczniowie klasy 8. wzięli udział w zajęciach na strzelnicy wirtualnej, gdzie mieli okazję poznać podstawowe zagadnienia związane ze strzelectwem. Ósmoklasiści poznali pojęcie celowania i dowiedzieli się, czym jest oko dominujące, czyli to oko, które naturalnie prowadzi wzrok podczas celowania i pozwala precyzyjnie trafiać do celu, szczególnie w sytuacjach, gdy trzeba szybko ustalić punkt celowania. Ważnym elementem zajęć była także nauka budowy i funkcjonowania broni. Uczniowie zapoznali się z podstawowymi częściami karabinka, a także mieli okazję zobaczyć i omówić różnice między bronią krótką a długą. Instruktor omówił również przyrządy celownicze, takie jak celownik i muszka oraz ich rolę w procesie celowania. Dzięki temu uczniowie dowiedzieli się, jak prawidłowo ustawić broń, aby dokładnie namierzyć cel. Podczas zajęć przybliżona została zasada B.L.O.S., która jest jednym z fundamentalnych założeń bezpiecznego i skutecznego strzelania. B.L.O.S. (Broń-Lufa-Otoczenie-Spust) to zasada mówiąca o przygotowaniu do strzału, kontroli nad bronią oraz kierunku oddawania strzału. W ramach zajęć uczniowie mieli okazję wypróbować strzelecką postawę stojącą – instruktor wytłumaczył, jak prawidłowo ustawić ciało, aby zapewnić stabilność i precyzję podczas oddawania strzałów. Dzięki praktycznym ćwiczeniom uczniowie mogli sami poczuć, jak prawidłowa postawa wpływa na jakość i celność strzałów. Zajęcia na strzelnicy wirtualnej były dla uczniów nie tylko cenną lekcją EDB, ale także praktyczną okazją do przetestowania zdobytej wiedzy.
Dziękujemy za fachowy instruktaż panu Albertowi Szkutnikowi oraz za możliwość skorzystania ze strzelnicy „Pojedynek” Zespołowi Szkół im. Ojca Świętego Jana Pawła II w Niepołomicach.

Rafał Marzec

Pierwszoklasiści wyruszają w podróż ku wiedzy

                11 października w naszej szkole odbyło się wyjątkowe wydarzenie – Uroczyste Pasowanie na Pierwszoklasistę. W tym roku motywem przewodnim ceremonii była podróż pociągiem, która symbolizuje edukację jako pełną przygód, wiedzy i wyzwań drogę ku przyszłości. Uczniowie pierwszych klas z uśmiechami na twarzach wkroczyli na swój szkolny peron, aby wyruszyć w pełną fascynujących odkryć przygodę. Każda lekcja to nowa stacja, każde wyzwanie – przystanek, który zbliża ich do pełniejszego zrozumienia świata. Pan Dyrektor Zbigniew Stawarz uroczyście pasował każdego z uczniów na pełnoprawnego pierwszoklasistę, dotykając ramienia symbolicznym ołówkiem, co wywołało wśród dzieci wiele emocji i radości. Następnie Pani Wicedyrektor Anna Marzec wręczała świeżo upieczonym uczniom pamiątkowe dyplomy, które będą przypominać im o tym wyjątkowym dniu i pierwszym kroku na ich edukacyjnej drodze. Radość na twarzach dzieci oraz duma w oczach rodziców i nauczycieli towarzyszyły tej wzruszającej chwili. Warto zapamiętać słowa: „Nauka to podróż, która trwa całe życie”. To podróż, która rozpoczyna się w murach szkolnych, ale nie kończy się po odebraniu świadectwa. To droga, która prowadzi przez całe życie, uczy nas nowych umiejętności, rozbudza ciekawość i pomaga odkrywać, kim naprawdę jesteśmy. Pierwszoklasiści pasowani na uczniów, właśnie wyruszyli w tę wieloletnią podróż, pełną nowych wyzwań, wiedzy i niezapomnianych przygód.

            Na uroczystości zaszczycili nas swoją obecnością: Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Niepołomice Pani Anna Topór, Dyrektor Wydziału Edukacji Pan Wiesław Bobowski, Wiceprzewodniczący Powiatu Wielickiego Pan Piotr Nowak, Prezes OSP Podgrabie Pan Bolesław Starosta oraz reprezentantki Koła Gospodyń z Podgrabia Pani Patrycja Chromniak i Pani Ewelina Piątek. Obecność tak wielu gości podkreślała, jak ważny jest to moment nie tylko dla dzieci, ale również dla całej społeczności lokalnej. Dziękujemy za ich wsparcie, które daje naszym uczniom poczucie, że ich edukacyjna podróż jest wspólnym wysiłkiem i troską wielu osób.

            Tego dnia obchodziliśmy również Dzień Edukacji Narodowej – szczególne święto, będące okazją do podziękowania nauczycielom za ich codzienną pracę i poświęcenie. Edukacja to wyjątkowa misja wymagająca pasji, cierpliwości i zaangażowania. Nauczyciele każdego dnia pełnią rolę przewodników, wskazując swoim podopiecznym kolejne stacje na drodze edukacyjnej podróży. Bez ich trudu i serca, ta podróż byłaby o wiele trudniejsza. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tej wyjątkowej uroczystości. Cieszymy się, że mogliśmy wspólnie uczcić ten ważny moment, w którym nasi najmłodsi uczniowie rozpoczęli swoją wielką edukacyjną przygodę. Pierwszoklasistom życzymy, aby ich podróż przez świat wiedzy była pełna odkryć i satysfakcji, a każda kolejna stacja przynosiła im radość i sukcesy. Nauczycielom – nieustającej inspiracji, cierpliwości oraz siły do kształtowania przyszłych pokoleń. Niech każdy uśmiech ucznia będzie dla nich nagrodą za trud i zaangażowanie.

Niech ta szkolna podróż będzie pełna przystanków na których znajdują się nowe wyzwania i doświadczenia. Wspólnie z nauczycielami, rodzicami i całą społecznością szkolną staramy się stworzyć atmosferę w której każdy uczeń będzie mógł rozwijać swoje zainteresowania i pasje, niczym podróżnik odkrywający nowe horyzonty.

Agnieszka Karcz

W gościnnych progach OSP Podgrabie

15 października uczniowie klasy ósmej odwiedzili Ochotniczą Straż Pożarną w Niepołomicach-Podgrabiu w ramach zajęć z edukacji dla bezpieczeństwa. Celem wizyty było zapoznanie młodzieży z pracą strażaków oraz podstawami udzielania pierwszej pomocy. Strażacy zaprezentowali sprzęt używany podczas akcji ratunkowych, opowiedzieli o swojej codziennej, trudnej pracy oraz przeprowadzili praktyczne zajęcia z resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Każdy uczeń wykonał symulację akcji ratunkowej z wykorzystaniem urządzenia AED. To niezwykle cenne doświadczenie, ponieważ na co dzień nie mamy okazji, aby przećwiczyć użycie tego urządzenia, dzięki któremu możemy uratować ludzkie życie.

Uczniowie mieli okazję zobaczyć, jak wygląda wóz strażacki oraz przymierzyć strój ochronny, co sprawiło im wiele radości. Wizyta była cennym doświadczeniem, które przybliżyło młodzieży zasady bezpieczeństwa oraz współpracę w sytuacjach kryzysowych.
Dodatkową atrakcją były pyszne pączki.
Dziękujemy druhowi Kamilowi oraz druhowi Sebastianowi za sporą dawkę wiedzy i cennych wskazówek dotyczących bezpieczeństwa.

Rafał Marzec

KURS METODYCZNO-JĘZYKOWY Erasmus +

Początkiem września miałam okazję wziąć udział w tygodniowym kursie metodycznym na niemieckiej wyspie Lindau w Bawarii, który odbywał się w ramach projektu „Języki obce, nowe technologie i przyroda drogą do rozwoju naszej szkoły”. Dzięki staraniom o dofinansowanie koordynatora projektu oraz ogromnym wsparciu Dyrekcji szkoły mogłam pracować i uczyć się, a jednocześnie spędzić parę dni w niezwykłym miejscu.
Kurs koncentrował się na doskonaleniu języka niemieckiego na poziomie C1 oraz rozwijaniu umiejętności metodycznych w nauczaniu języka obcego. Niezwykle istotną rolę odgrywały liczne rozmowy w przerwach i po zajęciach i wymiana doświadczeń z nauczycielami języka niemieckiego z różnych krajów Europy, takich jak Francja, Włochy, Rumunia, Czechy i Austria. Lindau to wyjątkowe miejsce na naukę. Piękne okoliczności przyrody tej malowniczej wyspy położonej na Jeziorze Bodeńskim należącym do Niemiec, Austrii i Szwajcarii motywowały do nauki. Już sama lokalizacja była inspirująca – otoczona przepięknymi widokami, z zabytkową architekturą i kameralną atmosferą. Spokojne otoczenie sprzyjało nauce, a jednocześnie oferowało wiele możliwości do relaksu po intensywnych zajęciach. Szkoda tylko, że pogoda była już bardzo jesienna.

Głównym celem kursu było rozwinięcie umiejętności językowych uczestników na poziomie zaawansowanym (C1) oraz zapoznanie ich z nowoczesnymi metodami nauczania. Program zajęć był intensywny, ale dobrze zorganizowany, dzięki czemu codziennie zdobywaliśmy nowe umiejętności. Pierwszą część każdego dnia stanowiły lekcje językowe, które koncentrowały się na doskonaleniu komunikacji, rozumienia tekstów, poprawności gramatycznej oraz poszerzaniu słownictwa. Ważnym elementem były także zajęcia z fonetyki, które pomogły nam lepiej rozumieć różnice akcentowe i poprawiać wymowę. Nauczyciele stosowali różnorodne metody, w tym dyskusje, prezentacje i pracę w grupach, co ułatwiało aktywny udział wszystkich uczestników. Druga część dnia poświęcona była zagadnieniom metodycznym. Uczestnicy mieli okazję zapoznać się z nowoczesnymi technikami nauczania języka obcego, w tym z zastosowaniem technologii w edukacji, nauką przez gry i zabawy językowe, a także z metodami kształcenia zorientowanymi na komunikację. Dyskutowaliśmy o najnowszych trendach w nauczaniu, wymienialiśmy się doświadczeniami i dobrymi praktykami, co było niezwykle cenne zarówno dla doświadczonych nauczycieli, jak i tych, którzy dopiero zaczynają swoją karierę. To był czas inspirujących działań i refleksji nad własnym warsztatem pracy. Dodatkowo, codzienne rozmowy i wspólne działania integracyjne pomogły nam lepiej poznać różnorodność kulturową. Po zajęciach mieliśmy czas na odkrywanie uroków Lindau. Spacerując wąskimi uliczkami miasta, podziwialiśmy średniowieczne budynki, malownicze widoki na Alpy oraz przystań z charakterystyczną latarnią morską i lwem bawarskim. Wieczorami organizowano spotkania integracyjne, które sprzyjały nawiązywaniu nowych znajomości i dzieleniu się wrażeniami z dnia. Tygodniowy kurs metodyczny na wyspie Lindau w ramach programu Erasmus+ to nie tylko okazja do doskonalenia języka niemieckiego na poziomie C1, lecz także szansa na rozwój zawodowy i osobisty. Dzięki nowym umiejętnościom językowym oraz metodycznym uczestnicy kursu mogą lepiej przygotować się do pracy w międzynarodowym środowisku i efektywniej przekazywać wiedzę swoim uczniom.
Jako środek lokomocji wybrałam pociąg, ponieważ ekologia i Niemcy to prawie synonimy. Warto podkreślić starania tego kraju w temacie ochrony środowiska. Już w pierwszym dniu kursu każdy kursant otrzymał na początku butelkę wielokrotnego użytku z prośbą o podpisanie w celu zredukowania odpadów. Na każdej przerwie była możliwość nalania sobie wody ze specjalnego dystrybutora, kawy lub herbaty. We wszystkich marketach spożywczych są automaty do oddawania butelek szklanych, plastikowych oraz puszek. Mieszkańcy robią to chętnie, ponieważ kaucja wynosi od 1 do 2 zł w zależności od opakowania.
Udział w programie Erasmus+ to wyjątkowa szansa na rozwój zawodowy, edukacyjny i osobisty. W przyszłości chętnie skorzystam z takiego cennego doświadczenia jeszcze raz.

Anna Marzec