Kategoria: Uroczystości

W piątek 7 listopada w naszej szkole odbyła się uroczysta akademia z okazji 107. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Tegoroczne obchody nosiły tytuł „Śpiewamy dla Niepodległej” i były wyjątkową podróżą przez dzieje naszej ojczyzny, opowiedzianą za pomocą pieśni, muzyki i tańca.

Uczniowie klas II i VI, przygotowani przez swoich nauczycieli, zaprezentowali program, który poruszył zarówno serca, jak i pamięć historyczną wszystkich obecnych. Występ rozpoczął się od przypomnienia wydarzeń z 11 listopada 1918 roku – dnia, w którym Polska po 123 latach niewoli znów pojawiła się na mapie Europy.

Pierwszym utworem była „Bogurodzica” – najstarsza polska pieśń religijna i rycerska, która przypomniała o wierze i jedności przodków. Następnie rozbrzmiał walc Fryderyka Chopina, pełen tęsknoty za utraconą ojczyzną. W dalszej części koncertu uczniowie wykonali m.in. „Warszawiankę”, „Piechotę”, „Pierwszą Kadrową”, „My, Pierwsza Brygada” oraz wzruszające „Białe róże”. Każda z pieśni przenosiła słuchaczy w inny moment historii – od czasów powstań narodowych po walki o wolność w XX wieku.

Nie zabrakło również piosenek z okresu II wojny światowej. Młodzież z wielkim zaangażowaniem wykonała legendarny utwór powstańczy „Pałacyk Michla”, który mimo tragicznych realiów wojny niósł ducha odwagi i nadziei. Współczesnym akcentem był utwór „Jest taki kraj” – muzyczne wyznanie miłości do Polski, które wzruszyło wielu słuchaczy.

Kulminacyjnym momentem uroczystości było wspólne odśpiewanie „Mazurka Dąbrowskiego” w ramach ogólnopolskiej akcji „Szkoła do hymnu”. Wszyscy – uczniowie, nauczyciele i zaproszeni goście – z dumą stanęli na baczność, łącząc się symbolicznie z całym krajem. Następnie wybrzmiał hymn szkoły, przypominający o wartościach, które przekazuje patron placówki – Włodzimierz Puchalski.

Po części artystycznej głos zabrała dyrekcja szkoły, dziękując uczniom i nauczycielom za przygotowanie wzruszającego widowiska. Uroczystość zakończył wspólny polonez – dostojny taniec narodowy, który połączył uczniów i nauczycieli w radosnym geście wspólnoty i dumy z bycia Polakami.

Tegoroczny „Koncert dla Niepodległej” był pięknym dowodem na to, że patriotyzm można wyrażać nie tylko słowami, ale też muzyką, gestem i wspólnym śpiewem. To była prawdziwa lekcja historii, emocji i miłości do Polski.

W naszej szkole tradycyjnie obchodziliśmy Dzień Edukacji Narodowej połączony z uroczystym pasowaniem pierwszoklasistów. To wyjątkowe wydarzenie pełne radości, wzruszeń i symboliki przypomniało nam, jak ważne wartości towarzyszą każdemu uczniowi na początku jego szkolnej drogi.

Uczniowie z klas pierwszych przygotowali niezwykle piękny i wzruszający program artystyczny, którego motywem przewodnim był „plecak pełen skarbów”. Ten wyjątkowy symbol towarzyszył dzieciom przez całe przedstawienie, przypominając, że szkoła to nie tylko miejsce nauki, ale też przestrzeń, w której gromadzimy najcenniejsze wartości.

Pierwszoklasiści pakowali do swojego plecaka skarby – odwagę, przyjaźń, wiedzę, szacunek, miłość do Ojczyzny, troskę o środowisko i bezpieczeństwo. Każdy z tych „skarbów” miał swoje znaczenie i uczył, że prawdziwe bogactwo ucznia nie kryje się w podręcznikach, lecz w otwartym sercu i mądrym postępowaniu. Symboliczny „plecak” stał się metaforą drogi, którą młodzi uczniowie właśnie rozpoczynają – pełnej wyzwań, przygód, nauki i wspólnych doświadczeń.

Po części artystycznej nadszedł najbardziej oczekiwany moment uroczystości – ślubowanie pierwszoklasistów. W obecności całej społeczności szkolnej dzieci złożyły uroczystą przysięgę, a następnie Pan Dyrektor Zbigniew Stawarz dokonał aktu pasowania, przyjmując najmłodszych do grona uczniów naszej szkoły. Wzruszającym elementem wydarzenia było również ślubowanie rodziców, którzy z uśmiechem i humorem obiecali wspierać swoje dzieci w szkolnej przygodzie.

Z okazji zbliżającego się Dnia Edukacji Narodowej padło wiele ciepłych słów wdzięczności i uznania dla nauczycieli oraz wszystkich pracowników szkoły. Piękne życzenia złożyli:
➡️ Pan Zbigniew Stawarz – Dyrektor szkoły,
➡️ Pan Paweł Lasek – Przewodniczący Rady Miasta i Gminy Niepołomice,
➡️ Pan Wiesław Bobowski – Dyrektor Wydziału Edukacji,
➡️ Pani Ewelina Piątek – przedstawicielka Rady Rodziców.

Cała uroczystość przebiegała w ciepłej, serdecznej atmosferze. Na twarzach dzieci widać było dumę i radość, a w oczach rodziców – wzruszenie i szczęście. Nie zabrakło również artystycznych niespodzianek – uczniowie zaśpiewali piosenki, recytowali wiersze, zaprezentowali taniec. Uczniowie klas starszych wręczyli nauczycielom własnoręcznie malowane obrazki. Ten dzień na długo pozostanie w naszej pamięci. Był to symboliczny początek szkolnej przygody pierwszoklasistów, którzy wyruszyli w nią z plecakiem pełnym skarbów – odwagą, dobrocią i ciekawością świata.

                Tuż przed rocznicą oficjalnej daty uchwalenia Konstytucji 3 maja obchodziliśmy

w naszej szkole 234. rocznicę jej podpisania. Wszyscy uczniowie i pracownicy szkoły, zgodnie z przyjętym zwyczajem, w strojach galowych stawili się wtedy w szkole. Podczas uroczystego spotkania na sali gimnastycznej pan dyrektor Zbigniew Stawarz przypomniał, że współczesny patriotyzm wyraża się między innymi w takim wspólnotowym podejściu do symboli narodowych, szacunku do barw narodowych, hymnu  oraz historii i dziękował za wyraz tej wspólnoty widoczny w strojach uczestników.

 Nasi uczniowie potrafią śpiewać czterozwrotkowy hymn państwowy i nie mówią już, że to za długo tak stać na baczność. Znają też hymn szkoły. Takie podejście bardzo cieszy, bo pamiętamy z przeszłości, że wielu nie znało nawet słów dwóch pierwszych zwrotek „Mazurka Dąbrowskiego”. Zatem coś zmieniło się na lepsze. Cieszy też fakt, że organizatorzy akademii występując przed szkolną publicznością, starają się jak najlepiej recytować, śpiewać i tańczyć i nie lekceważą swoich zadań. Podczas tegorocznych przygotowań uroczystości musieliśmy w krótkim czasie przećwiczyć wiele aspektów występu. Uczniowie klasy trzeciej i szóstej nauczyli się swoich kwestii na pamięć, bo czytanie z kartki jest już passé, a szacunek do widza wymaga dużego zaangażowania. Dziewczynki w biało-czerwonych strojach tańczyły do piosenki o Konstytucji Trzeciomajowej z 1791 r., starsi uczniowie przypomnieli krótko o znaczeniu nowej i nowoczesnej, jak na osiemnasty wiek, ustawy rządowej dla rozwoju demokracji  w Polsce walczącej o swój byt narodowy. Nawiązali też do tragicznych skutków rozbiorów, które doprowadziły do likwidacji państwa, ale jednocześnie zmobilizowały naród do długotrwałej walki o niepodległość kraju.

Piosenki patriotyczne w wykonaniu młodszych i starszych uczniów przypomniały widzom o ich powinnościach względem ojczyzny. Oliwia z czwartej klasy zaśpiewała pięknie piosenkę Jana Pietrzaka:

Z głębi dziejów, z krain mrocznych,

Puszcz odwiecznych, pól i stepów

Nasz rodowód, nasz początek

Hen, od Piasta, Kraka, Lecha

Długi łańcuch ludzkich istnień

Połączonych myślą prostą:

Żeby Polska, żeby Polska

Żeby Polska była Polską!

Wtedy, kiedy los nieznany

Rozsypywał nas po kątach.

Kiedy obce wiatry gnały,

Obce orły na proporcach

Przy ogniskach wybuchała

Niezmożona nuta swojska:

Żeby Polska, żeby Polska

Żeby Polska była Polską!

A Grzesiu z trzeciej klasy przypomniał wiersz Marii Konopnickiej;

A jak cię kto zapyta:

Kto ty taki, skąd ty rodem?

Mów, żeś z tego łanu żyta,

Żeś z tych łąk, co pachną miodem.

Mów, że jesteś z takiej chaty,

Co Piastowską chatą była.

Żeś z tej ziemi, której kwiaty

Gorzka rosa wykarmiła.

                Można zastanawiać się, ile z treści prezentowanych na akademii przemawia bezpośrednio do dzisiejszych młodych odbiorców. Czy rozumieją oni znaczenie powtarzanych zdań o patriotyzmie współczesnym, którego wyrazem może być rzetelna nauka, praca, poznawanie historii i kultury przodków, szacunek dla dokonań poprzednich pokoleń, dbałość o dobro wspólne? Czy zdają sobie sprawę z geopolitycznych zagrożeń i myślą o własnej przyszłości w kraju, który jest ich ojczyzną? Mam nadzieję, że umiłowanie swojego kraju rozwijają także w domach rodzinnych, słuchając opowieści o trudnym życiu pradziadków, którzy w czasach powojennych odbudowywali zniszczony kraj, ciężko pracowali i marzyli o lepszej przyszłości dla swoich dzieci.

Małgorzata Gawlińska