W dniu 28 października 2025 roku odbyło się wyjątkowe, długo wyczekiwane wydarzenie – Pasowanie na Przedszkolaka dzieci z najmłodszej grupy „Gwiazdeczki”.
Jest to szczególny moment w życiu każdego dziecka, ponieważ w sposób uroczysty po raz pierwszy staje się ono prawdziwym przedszkolakiem. Dla dzieci był to również pierwszy występ przed większym gronem, dlatego emocji i wzruszeń nie brakowało. Dzieci zaprezentowały przygotowany z ogromnym zaangażowaniem jesienny program artystyczny. Dzieci tańczyły, śpiewały i recytowały wierszyki z uśmiechem i wielką odwagą. Występ zachwycił wszystkich obecnych.
Po części artystycznej nadszedł najważniejszy moment tego dnia – uroczyste pasowanie na przedszkolaka, którego dokonali pan dyrektor Zbigniew Stawarz oraz pani wicedyrektor Agnieszka Karcz.
Dla każdego przedszkolaka był to moment pierwszego, małego sukcesu w przedszkolnej przygodzie. Każda „Gwiazdeczka” otrzymała pamiątkowy dyplom oraz drobny upominek na znak, że oficjalnie dołączyła do grona przedszkolaków. To symboliczny, ale bardzo ważny krok w ich dalszej drodze rozwoju – pełnej zabawy, nauki, przyjaźni i codziennych odkryć.
Cała uroczystość przebiegła w niezwykle serdecznej, radosnej atmosferze, w której również można było poczuć prawdziwą, ciepłą jesienną aurę. Wychowawcy nie kryli dumy ze swoich małych podopiecznych – wszyscy spisali się wspaniale i zasłużyli na ogromne brawa.
W naszej szkole tradycyjnie obchodziliśmy Dzień Edukacji Narodowej połączony z uroczystym pasowaniem pierwszoklasistów. To wyjątkowe wydarzenie pełne radości, wzruszeń i symboliki przypomniało nam, jak ważne wartości towarzyszą każdemu uczniowi na początku jego szkolnej drogi.
Uczniowie z klas pierwszych przygotowali niezwykle piękny i wzruszający program artystyczny, którego motywem przewodnim był „plecak pełen skarbów”. Ten wyjątkowy symbol towarzyszył dzieciom przez całe przedstawienie, przypominając, że szkoła to nie tylko miejsce nauki, ale też przestrzeń, w której gromadzimy najcenniejsze wartości.
Pierwszoklasiści pakowali do swojego plecaka skarby – odwagę, przyjaźń, wiedzę, szacunek, miłość do Ojczyzny, troskę o środowisko i bezpieczeństwo. Każdy z tych „skarbów” miał swoje znaczenie i uczył, że prawdziwe bogactwo ucznia nie kryje się w podręcznikach, lecz w otwartym sercu i mądrym postępowaniu. Symboliczny „plecak” stał się metaforą drogi, którą młodzi uczniowie właśnie rozpoczynają – pełnej wyzwań, przygód, nauki i wspólnych doświadczeń.
Po części artystycznej nadszedł najbardziej oczekiwany moment uroczystości – ślubowanie pierwszoklasistów. W obecności całej społeczności szkolnej dzieci złożyły uroczystą przysięgę, a następnie Pan Dyrektor Zbigniew Stawarz dokonał aktu pasowania, przyjmując najmłodszych do grona uczniów naszej szkoły. Wzruszającym elementem wydarzenia było również ślubowanie rodziców, którzy z uśmiechem i humorem obiecali wspierać swoje dzieci w szkolnej przygodzie.
Z okazji zbliżającego się Dnia Edukacji Narodowej padło wiele ciepłych słów wdzięczności i uznania dla nauczycieli oraz wszystkich pracowników szkoły. Piękne życzenia złożyli: ➡️ Pan Zbigniew Stawarz – Dyrektor szkoły, ➡️ Pan Paweł Lasek – Przewodniczący Rady Miasta i Gminy Niepołomice, ➡️ Pan Wiesław Bobowski – Dyrektor Wydziału Edukacji, ➡️ Pani Ewelina Piątek – przedstawicielka Rady Rodziców.
Cała uroczystość przebiegała w ciepłej, serdecznej atmosferze. Na twarzach dzieci widać było dumę i radość, a w oczach rodziców – wzruszenie i szczęście. Nie zabrakło również artystycznych niespodzianek – uczniowie zaśpiewali piosenki, recytowali wiersze, zaprezentowali taniec. Uczniowie klas starszych wręczyli nauczycielom własnoręcznie malowane obrazki. Ten dzień na długo pozostanie w naszej pamięci. Był to symboliczny początek szkolnej przygody pierwszoklasistów, którzy wyruszyli w nią z plecakiem pełnym skarbów – odwagą, dobrocią i ciekawością świata.
Z dumą informujemy, że w Zamku Królewskim w Niepołomicach można podziwiać niezwykłą wystawę poświęconą naszemu patronowi – Włodzimierzowi Puchalskiemu. To wyjątkowa okazja, by zobaczyć świat oczami człowieka, który potrafił zatrzymać piękno natury w jednym kadrze.
Włodzimierz Puchalski był znanym fotografem i filmowcem przyrody, nazywanym „łowcą bez broni”. Zamiast polować – obserwował, zamiast zabierać – utrwalał. Jego prace pokazują, że przyroda jest pełna życia, emocji i niezwykłych historii. Każde zdjęcie to opowieść o szacunku, cierpliwości i zachwycie nad światem, który nas otacza.
Dla naszej społeczności to powód do dumy, ale też inspiracja, by patrzeć na świat tak jak nasz patron – z wrażliwością, ciekawością i miłością do przyrody.
Czy muzyka może pomóc w skupieniu? Oczywiście, że tak! Od dawna wiadomo, że dźwięki potrafią wpływać na nasz nastrój, emocje i tempo pracy. W naszej szkole przekonujemy się o tym na własne uszy, korzystając z nowej metody Musical Tracing Map.
To niezwykłe połączenie muzyki klasycznej z ćwiczeniami uwagi i koncentracji. Uczniowie, słuchając utworów takich kompozytorów jak Mozart, Vivaldi czy Beethoven, wykonują zadania wymagające precyzji i skupienia np. śledzenie wzorów, rysowanie po ścieżkach lub odwzorowywanie rytmu. Dźwięki stają się przewodnikiem, a rytm muzyki – wsparciem dla koncentracji i pracy mózgu.
Ta metoda doskonale sprawdza się zwłaszcza na lekcjach wymagających skupienia, ale też jako krótka przerwa sensoryczna. Dzięki niej uczniowie uczą się, jak kontrolować swoją uwagę, wyciszać się i pracować w harmonii z otoczeniem. To również świetny sposób na rozwijanie wrażliwości muzycznej i estetycznej.
Muzyka klasyczna, często uznawana za trudną i „nie dla każdego”, w tym wydaniu staje się przystępna i angażująca. Uczniowie nie tylko lepiej się koncentrują, ale też zaczynają odkrywać piękno dźwięków, które towarzyszyły wielkim artystom.
Bo nauka w rytmie muzyki to nie tylko przyjemność to także sposób na rozwój, spokój i wewnętrzną równowagę.
Z okazji Dnia Głośnego Czytania uczniowie klas starszych wzięli udział w wyjątkowym spotkaniu z literaturą polskiego renesansu. Młodzież zaprezentowała wybrane fraszki, pieśni i treny Jana Kochanowskiego, odkrywając bogactwo języka, głębię emocji i ponadczasową mądrość zawartą w jego utworach. Wspólne czytanie stało się nie tylko lekcją literatury, ale także okazją do refleksji nad wartościami, które od wieków towarzyszą człowiekowi.
W tym roku nasze sale zyskały nową, przyrodniczą odsłonę. Tapety z malowniczymi krajobrazami i motywami natury nie tylko upiększają przestrzeń, ale też przypominają o naszym patronie Włodzimierzu Puchalskim wybitnym fotografiku przyrody, miłośniku zwierząt i niestrudzonym obserwatorze świata natury. To właśnie jego pasja i wrażliwość na piękno otaczającego świata stały się inspiracją do stworzenia sal, które tchną spokojem, harmonią i zachęcają do odkrywania. Każda z nich przypomina nam, że nauka i przyroda mogą iść w parze, a uważne spojrzenie na świat pozwala dostrzec niezwykłość w codzienności. Nowy wystrój sal to nie tylko zmiana wyglądu to także symboliczny ukłon w stronę naszego patrona i jego przesłania. Bo tak jak Włodzimierz Puchalski potrafił uchwycić piękno natury w obiektywie, tak my staramy się rozwijać wrażliwość, ciekawość i pasję poznawania świata. Bo w naturze naszej szkoły naprawdę drzemie potencjał!
W miniony piątek nasze przedszkole zamieniło się w prawdziwą krainę zabawy i radości. Kto przegapił – niech żałuje, bo działo się naprawdę dużo!
Były zawody w przeciąganiu liny (tak, lina wytrzymała), tor przeszkód, zabawy z kolorową chustą, masa solna w wersji tęczowej, warkoczyki jak z bajki i brokatowe tatuaże, które mieniły się w słońcu.
Nie zabrakło piknikowej strefy pełnej łakoci – lody, muffinki, słodkości i soki znikały szybciej niż zdążyliśmy je podać.
A wisienką na torcie było szukanie skarbów, w którym każdy znalazł coś dla siebie (i tak oto przedszkolne podwórko zamieniło się w mini wyspę skarbów).
Na koniec wszyscy ruszyli do tańców i swobodnej zabawy, a każdy przedszkolak otrzymał drobny upominek na pamiątkę tego wyjątkowego dnia.
Dziękujemy wszystkim za wspólną zabawę i uśmiechy – w piątek dzieci wygrały, a dorośli przetrwali.
Zapraszamy do obejrzenia zdjęć – tam znajdziecie dowody na to, że to był naprawdę niezapomniany dzień!
Tuż przed rocznicą oficjalnej daty uchwalenia Konstytucji 3 maja obchodziliśmy
w naszej szkole 234. rocznicę jej podpisania. Wszyscy uczniowie i pracownicy szkoły, zgodnie z przyjętym zwyczajem, w strojach galowych stawili się wtedy w szkole. Podczas uroczystego spotkania na sali gimnastycznej pan dyrektor Zbigniew Stawarz przypomniał, że współczesny patriotyzm wyraża się między innymi w takim wspólnotowym podejściu do symboli narodowych, szacunku do barw narodowych, hymnu oraz historii i dziękował za wyraz tej wspólnoty widoczny w strojach uczestników.
Nasi uczniowie potrafią śpiewać czterozwrotkowy hymn państwowy i nie mówią już, że to za długo tak stać na baczność. Znają też hymn szkoły. Takie podejście bardzo cieszy, bo pamiętamy z przeszłości, że wielu nie znało nawet słów dwóch pierwszych zwrotek „Mazurka Dąbrowskiego”. Zatem coś zmieniło się na lepsze. Cieszy też fakt, że organizatorzy akademii występując przed szkolną publicznością, starają się jak najlepiej recytować, śpiewać i tańczyć i nie lekceważą swoich zadań. Podczas tegorocznych przygotowań uroczystości musieliśmy w krótkim czasie przećwiczyć wiele aspektów występu. Uczniowie klasy trzeciej i szóstej nauczyli się swoich kwestii na pamięć, bo czytanie z kartki jest już passé, a szacunek do widza wymaga dużego zaangażowania. Dziewczynki w biało-czerwonych strojach tańczyły do piosenki o Konstytucji Trzeciomajowej z 1791 r., starsi uczniowie przypomnieli krótko o znaczeniu nowej i nowoczesnej, jak na osiemnasty wiek, ustawy rządowej dla rozwoju demokracji w Polsce walczącej o swój byt narodowy. Nawiązali też do tragicznych skutków rozbiorów, które doprowadziły do likwidacji państwa, ale jednocześnie zmobilizowały naród do długotrwałej walki o niepodległość kraju.
Piosenki patriotyczne w wykonaniu młodszych i starszych uczniów przypomniały widzom o ich powinnościach względem ojczyzny. Oliwia z czwartej klasy zaśpiewała pięknie piosenkę Jana Pietrzaka:
Z głębi dziejów, z krain mrocznych,
Puszcz odwiecznych, pól i stepów
Nasz rodowód, nasz początek
Hen, od Piasta, Kraka, Lecha
Długi łańcuch ludzkich istnień
Połączonych myślą prostą:
Żeby Polska, żeby Polska
Żeby Polska była Polską!
Wtedy, kiedy los nieznany
Rozsypywał nas po kątach.
Kiedy obce wiatry gnały,
Obce orły na proporcach
Przy ogniskach wybuchała
Niezmożona nuta swojska:
Żeby Polska, żeby Polska
Żeby Polska była Polską!
A Grzesiu z trzeciej klasy przypomniał wiersz Marii Konopnickiej;
A jak cię kto zapyta:
Kto ty taki, skąd ty rodem?
Mów, żeś z tego łanu żyta,
Żeś z tych łąk, co pachną miodem.
Mów, że jesteś z takiej chaty,
Co Piastowską chatą była.
Żeś z tej ziemi, której kwiaty
Gorzka rosa wykarmiła.
Można zastanawiać się, ile z treści prezentowanych na akademii przemawia bezpośrednio do dzisiejszych młodych odbiorców. Czy rozumieją oni znaczenie powtarzanych zdań o patriotyzmie współczesnym, którego wyrazem może być rzetelna nauka, praca, poznawanie historii i kultury przodków, szacunek dla dokonań poprzednich pokoleń, dbałość o dobro wspólne? Czy zdają sobie sprawę z geopolitycznych zagrożeń i myślą o własnej przyszłości w kraju, który jest ich ojczyzną? Mam nadzieję, że umiłowanie swojego kraju rozwijają także w domach rodzinnych, słuchając opowieści o trudnym życiu pradziadków, którzy w czasach powojennych odbudowywali zniszczony kraj, ciężko pracowali i marzyli o lepszej przyszłości dla swoich dzieci.
